Хүний аз жаргалыг өөр хүн түүний өмнөөс шийдэх эрхтэй юу? Хайр дурлалын эрх чөлөө, амьдралын хариуцлага хоёрын зааг хаана байдаг вэ? Эдгээр асуултыг хөндсөн “Валентин, Валентина хоёр” жүжгийг Улсын драмын эрдмийн театрын тайзнаа үзлээ. Оросын зохиолч Михаил Рощины бүтээлээс сэдэвлэсэн энэхүү жүжгийг ерөнхий найруулагч Э.Билгүүн саунд драм хэлбэрээр шинэчлэн тавьсан нь онцгой шийдэл болжээ.
Хайр дурлалын тухай олон жүжиг бий. Харин түүнийг хөгжим, жүжигчдийн тоглолт, тайзны шийдэлтэй уялдуулан өөр өнгө аясаар үзэгчдэд хүргэнэ гэдэг найруулагчаас уран сэтгэмж, мэдрэмж шаардсан ажил. Энэ утгаараа “Валентин, Валентина хоёр” жүжгийн шинэ тавилт надад шинэлэг санагдлаа. Зохиолын гол зөрчил нь хоёр залуу бие биедээ хайртай эсэх тухай бус, харин тэдний сонголтыг эргэн тойрныхон нь хэрхэн хүлээн авч байгаа тухай юм. Үр хүүхдийнхээ сайн сайхныг хүссэн эцэг эхийн хайр заримдаа тэдний хүсэл мөрөөдөл, сонголтыг хязгаарлах шалтгаан болдог. Нөгөө талаас хайр дурлалтай хамт ирэх амьдралын бодит хариуцлагыг ч энэ бүтээл сануулна.
Хэдийгээр олон жилийн өмнө бичигдсэн зохиол боловч өнөөгийн нийгэмд ч ач холбогдлоо алдаагүй сэдэв хөндөж байгаа нь жүжгийн нэг үнэ цэн юм. Хүн өөрийнхөө амьдралыг өөрөө сонгох эрхтэй ч тэр сонголтынхоо үр дагаврыг мөн өөрөө хүлээх учиртай. Жүжгийн ерөнхий продюсерээр Н.Наранбаатар, ерөнхий зураачаар Б.Одсүрэн ажиллаж, гол дүрүүдийг Ц.Цэлмэг, Т.Намсрай нар бүтээжээ.
“Валентин, Валентина хоёр” жүжгийг үзээд хайр дурлалын тухай нэгэн түүхээс гадна хайртай хүмүүсээ ойлгох, тэдний сонголтыг хүндэтгэх тухай бодолд автлаа.
Харин энэ бүхнийг үзэгчдийн сэтгэлд ойртуулж өгсөн хөгжмийн шийдэл нь миний хувьд жүжгийн хамгийн сайхан ололт байв. Сонгодог зохиолыг шинэ хэлбэрээр амилуулж, хөгжим, драмын урлагийг ийнхүү нэгтгэсэн уран бүтээлчдийн эрэл хайгуулыг онцлон сайшаамаар санагдлаа.
°C